Erediensten

De kerkenraad streeft naar een consistente lijn in de erediensten, in overeenstemming met de identiteit. Bij het uitnodigen van gastpredikanten wordt nadrukkelijk gekeken naar de breedte van de gereformeerde gezindte binnen de PKN. Van de eigen predikant wordt verwacht dat hij de gehele inhoud van de Heilige Schrift evenwichtig aan de orde laat komen, zowel Oude Testament als Nieuwe Testament.

De kerkdiensten in de Ontmoeting worden gekenmerkt door een sobere liturgie. Achtergrond daarvan is dat in de protestantse visie op kerk-zijn de lezing en uitleg van de Bijbel het hart van de eredienst zijn. Rond die lezing en uitleg is de hele eredienst opgebouwd.

De liturgie van de eredienst bevat op hoofdlijnen de volgende onderdelen

-              Stil gebed

-              Votum en zegengroet

-              Lezing van de wet / Geloofsbelijdenis

-              Gebed

-              Schriftlezing

-              Prediking

-              Dienst van de barmhartigheid

-              Gebed (en voorbeden en dankzegging)

-              Zegen

In de Ontmoeting wordt de Herziene Statenvertaling (2010) gebruikt.  Er worden psalmen en enige gezangen uit de oude berijming (1773) én uit de nieuwe berijming (1968) gezongen. Ook is er in de dienst ruimte voor het zingen van een lied dat past bij de verkondiging, zoals een gezang (NH’38 of LvK) of een lied uit de bundel “Op Toonhoogte” (HGJB).

In iedere dienst worden er twee collecten gehouden. De eerste is bestemd voor een doel buiten de gemeente (voor een ander), de tweede voor het gemeentewerk zelf (voortgang werk in eigen gemeente).